‘കൈകോർക്കാം കായലിനായി’ പരന്പര ഭാഗം 3 “അടിത്തട്ടുവരെ തെളിഞ്ഞുകാണുന്ന കണ്ണാടിച്ചില്ലുപോലെയായിരുന്നു അന്നത്തെ കായൽ…” എണ്പതുകളിലെ പ്രഭാതങ്ങളിൽ കൊതുന്പുവള്ളവുമായി കായലിലേക്ക് ഇറങ്ങിയിരുന്ന കുമരകം സ്വദേശി ശശിധരന്റെ വാക്കുകളിൽ ഇന്നും ആ പഴയ തെളിനീരിന്റെ ഓർമകളുണ്ട്. കക്കയും മീനും സമൃദ്ധമായിരുന്ന കായൽ മടിത്തട്ടിൽ ഉച്ചവരെ അധ്വാനിച്ചാൽ ആറംഗ കുടുംബത്തിന് സുഭിക്ഷമായി ജീവിക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന്, തെളിനീരിനു പകരം ചെളിയും കരിയും നിറഞ്ഞ് കറുത്ത പാട മൂടി. വേന്പനാട് കായലിന്റെ ഇന്നത്തെ ദുരവസ്ഥ തീരങ്ങളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന മാലിന്യങ്ങളിലോ വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്കിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. കണ്ണുകൾക്ക് കാണാനാകാത്ത നിരവധി വിഷാംശങ്ങൾ കായൽജലത്തിലും അടിത്തട്ടിലെ എക്കലിലും ജലജീവികളിലും അടിഞ്ഞുകൂടുകയാണ്. പുറമേയ്ക്കു ശാന്തമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന കായലിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ, ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥയെ തകിടം മറിക്കുന്ന ഗുരുതരമായ മാറ്റങ്ങളാണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഹൗസ് ബോട്ടുകളിൽനിന്നുള്ള മലിനജലം, പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങൾ, വ്യാവസായിക അവശിഷ്ടങ്ങൾ, കൃഷിയിടങ്ങളിൽനിന്നുള്ള രാസവസ്തുക്കൾ എന്നിവ വേന്പനാടിന്റെ ജലഗുണത്തെയും…
Read More