കുട്ടികൾക്ക് അവസരമൊരുക്കുന്നതിൽ എന്തിനിത്ര അസഹിഷ്ണുതയെന്ന് മന്ത്രി റോജി എം. ജോൺ
തിരുവനന്തപുരം: സ്വയംഭരണ കോളജുകളിൽ പുതിയ കോഴ്സുകൾ ആരംഭിക്കാൻ അനുമതി നൽകുന്നതിനെ എതിർക്കുന്നവരോട് ഒന്നേ ചോദിക്കാനുള്ളൂ, നമ്മുടെ കുട്ടികൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽ പഠിച്ച് ലോകത്തോട് മത്സരിക്കാൻ പ്രാപ്തരാകുന്നതിൽ എന്തിനാണ് ഇത്ര അസഹിഷ്ണുത- ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി റോജി എം. ജോൺ ഫേസ്ബുക്കിൽ കുറിച്ചു.
സ്വയംഭരണ കോളജുകൾക്ക് സ്വാശ്രയ കോഴ്സുകൾ നടത്തുന്നതിന് സർക്കാരിന്‍റെ എൻഒസി വേണ്ടെന്ന സർക്കുലറിനെതിരേ പ്രതിപക്ഷം രംഗത്തുവന്നതിന് പിന്നാലെയായിരുന്നു മന്ത്രിയുടെ പ്രതികരണം.
മന്ത്രിയുടെ പോസ്റ്റിന്‍റെ പൂർണരൂപം ചുവടെ
കേരളത്തിന്‍റെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ ആഗോള നിലവാരത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുകയാണ് യുഡിഎഫ് സർക്കാരിന്‍റെലക്ഷ്യം. പഠനത്തിനായി വിദ്യാർഥികൾ അന്യസംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും വിദേശങ്ങളിലേക്കും പോകേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം മാറ്റി, ലോകോത്തര പഠനാവസരങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽത്തന്നെ ഒരുക്കുകയാണ് സർക്കാർ.
വികസനവിരുദ്ധ നിലപാടുകൾക്ക് കേരളത്തിന്‍റെ ഭാവി ബലികൊടുക്കാനാവില്ല. സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനെതിരെ ‘’സ്വാശ്രയം അറബിക്കടലിൽ’’ എന്ന മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി സമരം നയിച്ച സിപിഎമ്മിന്‍റെ ഇന്നത്തെ നിലപാട് രാഷ്‌ട്രീയ ഇരട്ടത്താപ്പിന്‍റെ ഉദാഹരണമാണ്.
കൂത്തുപറമ്പിലെ വെടിവയ്പും രജനി എസ്. ആനന്ദിന്‍റെ ആത്മഹത്യയെ തുടർന്നുണ്ടായ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും കേരളത്തിന്‍റെ വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രത്തിലെ വേദനാജനകമായ അധ്യായങ്ങളാണ്. അന്ന് സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനെതിരേ സമരം നയിച്ചവർ പിന്നീട് അധികാരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ വിദേശ-സ്വകാര്യ സർവകലാശാലകൾക്ക് അനുകൂലമായ നിലപാടുകൾ സ്വീകരിച്ചു.
എതിർത്ത നയങ്ങൾ അധികാരത്തിലെത്തുമ്പോൾ സ്വീകരിക്കുകയും പ്രതിപക്ഷത്തിരിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും എതിർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമീപനമാണ് സിപിഎമ്മിന്‍റേത്.
വിദേശ-സ്വകാര്യ നിക്ഷേപത്തിനെതിരേ പ്രതിഷേധിച്ച് മുൻ നയതന്ത്രജ്ഞൻ ടി.പി. ശ്രീനിവാസനെ വഴിയിൽ തടഞ്ഞുനിർത്തി കരണത്തടിച്ച സംഭവവും മന്ത്രി ഓർമിപ്പിച്ചു. സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ ഫീസ് വർധനവിന് വഴിയൊരുക്കിയ മുൻ എൽഡിഎഫ് സർക്കാരിന്‍റെ നടപടികളും പിന്നീട് സ്വകാര്യ സർവകലാശാലാ ബിൽ അവതരിപ്പിച്ച സിപിഎം നേതൃത്വത്തിന്‍റെ നിലപാടുകളും ഇന്നത്തെ വിമർശനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
എത്ര പ്രതിസന്ധികളുണ്ടായാലും അക്കാദമിക സ്വയംഭരണവുമായി സർക്കാർ മുന്നോട്ടുപോകും. ഇത് കേവലമായ രാഷ്‌ട്രീയ വാശിയല്ല, കേരളത്തിന്‍റെഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയെ ആഗോള നിലവാരത്തിലേക്ക് ഉയർത്താനുള്ള ദീർഘവീക്ഷണത്തോടെയുള്ള നയപരമായ തീരുമാനമാണ്. മെറിറ്റും സംവരണവും സംരക്ഷിച്ചും ഫീസ് നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ നീതിയും സുതാര്യതയും ഉറപ്പാക്കിയും മാത്രമായിരിക്കും ഈ മുന്നേറ്റം. കേരളത്തിലെ വിദ്യാർഥികൾക്ക് ലോകോത്തര വിദ്യാഭ്യാസ അവസരങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽതന്നെ ലഭ്യമാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽനിന്ന് സർക്കാർ പിന്നോട്ടുപോകില്ല.
ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ കുരുക്കുകൾ അഴിയട്ടെ
(കേരള ടെക്നിക്കൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രഥമ വൈസ് ചാൻസലർ ഡോ. കുഞ്ചെറിയ പി. ഐസക് എഴുതിയ ലേഖനം)
കേരളത്തിലെ സ്വാശ്രയം, ഒട്ടോണമസ് കോളജുകൾക്ക് പുതിയ കോഴ്സുകൾ തുടങ്ങാൻ സർക്കാരിന്‍റെ നോ ഒബ്ജക്‌ഷൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് (എൻഒസി) ആവശ്യമില്ല എന്നുള്ള ഉത്തരവ് ഏറെ ശ്ലാഘനീയമാണ്. കേരളത്തിലെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ കാതലായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാവട്ടെ എന്നുള്ള ഒരു ദീർഘവീക്ഷണത്തോടെ മന്ത്രി റോജി എം. ജോൺ നടത്തിയ നീക്കം പ്രശംസാർഹമാണ്. എന്നാൽ, പതിവുപോലെ അതേച്ചൊല്ലി വിവാദങ്ങളും ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ വിവാദങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ‍്യശുദ്ധി മനസിലാക്കാൻ ഏറെ പ്രയാസമാണ്.
ഒരു കോളജിൽ പുതിയ കോഴ്സ് തുടങ്ങണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യമായി റെഗുലേറ്ററി അഥോറിറ്റി, അതായത്, എഐസിടിഇ, മെഡിക്കൽ കൗൺസിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഫാർമസി കൗൺസിൽ എന്നിവയുടെ അംഗീകാരം ലഭിക്കണം. അതിനുശേഷം ഈ കോളജുകൾ അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ നിബന്ധനകൾ പാലിച്ച് പുതിയ കോഴ്സിന് അഫിലിയേഷൻ ഉറപ്പിക്കണം. ഇത്തരത്തിൽ അഫിലിയേഷൻ നൽകുന്നതിനു മുമ്പ് സർക്കാരിന്‍റെ എൻഒസി വാങ്ങി ലഭ്യമാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ഇതുവരെ നടന്നുവന്നിരുന്നത്. ഇതിൽനിന്നുള്ള ഒരു മാറ്റമാണ് ഇപ്പോൾ വരുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അതായത്, സർക്കാരിന്‍റെ എൻഒസിയുടെ ആവശ്യമില്ല. അതുപോലെതന്നെ മൂന്നു വർഷത്തിലൊരിക്കൽ, കോളജുകൾ തുടർന്നു നടത്താനുള്ള അനുമതിയേ സർക്കാരിൽനിന്നു വാങ്ങേണ്ടതുള്ളൂ.
എൻഒസി കാലതാമസം
കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷമായുള്ള എൽഡിഎഫ് ഭരണത്തിലും അതിനു മുമ്പും സർക്കാരിൽനിന്ന് എൻഒസി വാങ്ങണം എന്ന നിബന്ധനയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ലഭ‍്യമായ അറിവനുസരിച്ച് 10 വർഷമായി ഒരു കോളജിനും എൻഒസി നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല. അതിനാൽ, സർക്കാരിൽനിന്നുള്ള എൻഒസി എന്നത് ഒരു നടപടിക്രമം മാത്രമാണന്നല്ലേ മനസിലാക്കേണ്ടത്. എന്നാൽ, അത് ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള കാലതാമസം വളരെയധികമാണ്. പുതിയ ഒരു വ്യവസായം തുടങ്ങാനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങളെല്ലാം ലഘൂകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ എൻഒസി എന്നുള്ള കടമ്പ യാതൊരു കാരണവശാലും ആവശ്യമുള്ളതല്ല; ന‍്യായീകരിക്കാവുന്നതുമല്ല.
ഓൾ ഇന്ത്യ കൗൺസിൽ ഫോർ ടെക്നിക്കൽ എഡ‍്യുക്കേഷൻ അപ്രൂവൽ പ്രോസസ് ഹാൻഡ് ബുക്ക് ഇപ്പോൾ മൂന്നു വർഷത്തേക്കാണ്. 2024 മുതൽ 2027 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള അപ്രൂവൽ പ്രോസസ് ഹാൻഡ് ബുക്കാണ് ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ളത്. ഇതുപ്രകാരം ഒരു ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ മൂന്നുവർഷത്തേക്ക് എക്സ്റ്റൻഷൻ ഓഫ് അപ്രൂവലിനുവേണ്ടി അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കുകയും അതു അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പതിവാണുള്ളത്. കൂടാതെ, അപ്രൂവൽ പ്രോസസ് ഹാൻഡ് ബുക്കിലെ താഴെ പറയുന്ന വാചകങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം (എൻഇപി) 2020ൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകളിലും മൊത്ത എൻറോൾമെന്‍റ് അനുപാതം (ജിഇആർ) വർധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള രാജ്യത്തിന്‍റെ സജീവമായ സംരംഭങ്ങളിലും വിഭാവനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതുപോലെ, നിലവിലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ നേരത്തെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്ന കോഴ്സുകൾ / പ്രോഗ്രാമുകൾക്കായി അനുവദിച്ച പ്രവേശനത്തിന്‍റെ ഉയർന്ന പരിധി നീക്കം ചെയ്യാൻ കൗൺസിൽ നിർദേശിക്കുന്നു. അടിസ്ഥാന സൗകര്യ ലഭ്യത, അതിന്‍റെ സന്നദ്ധത, നികത്തപ്പെട്ട ഫാക്കൽറ്റി സ്ഥാനം എന്നിവയ്ക്ക് വിധേയമാണിത്.
കേരളം നേരിടുന്ന വലിയ പ്രശ്നം, ഏതൊരു സ്ഥാപനം തുടങ്ങുന്നതിനുമുള്ള പ്രയാസങ്ങളാണ്. പ്രത്യേകിച്ച്, ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനം തുടങ്ങണമെങ്കിൽ അതിന്‍റേതായ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറെല്ലാം വളരെ നല്ല രീതിയിൽതന്നെ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ വിദ്യാർഥികൾ ആ സ്ഥാപനത്തിൽ ചേർന്നു പഠിക്കുകയുള്ളൂ.
വിദ്യാർഥികളുടെ എണ്ണവും ഇളവും
കേരളത്തിൽ നല്ല സ്ഥാപനങ്ങൾ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടായിരിക്കണം വിദ്യാർഥികൾ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലും വിദേശ രാജ‍്യങ്ങളിലുമൊക്കെ അഡ്മിഷൻ തേടുന്നത്. കേരളത്തിലെ സ്വാശ്രയ കോളജുകൾ പ്രത്യേകിച്ച്, എൻജിനിയറിംഗ് കോളജുകൾ ഇന്ന് മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും വളരെ ചെറുതുതന്നെയാണ്. വിദ്യാർഥികളുടെ എണ്ണം മൂവായിരത്തിനടുത്തേ ഉള്ളൂ എന്നതിനാലാണിത്. കേരളത്തിന് പുറത്തുള്ള മിക്ക സ്ഥാപനങ്ങളിലും ഇപ്പോൾ പതിനായിരവും ഇരുപതിനായിരവുമൊക്കെ വിദ്യാർഥികളാണ് പഠിക്കുന്നത്. അതെല്ലാം ഡീംഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റികളും പ്രൈവറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റികളുമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് ഗുണനിലവാരം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും നൂതന കോഴ്സുകൾ ആരംഭിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഒരു കാൽവയ്പായി ഈ ഇളവിനെ കാണാം. യൂണിവേഴ്സിറ്റികൾ അതിന് പ്രതിബന്ധമായി നിൽക്കുകയില്ലെന്നും ആശിക്കാം.
കച്ചവടച്ചരക്കെന്ന ചിത്രീകരണം
പുതിയ ഒരു ഉത്തരവ് വന്നപ്പോൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കച്ചവടച്ചരക്കായി മാറ്റുന്നു എന്ന ആരോപണമാണ് ഉയർത്തുന്നത്. എന്നാൽ, ഇതിന്‍റെ വാസ്തവം എന്താണ്? കേരളത്തിലെ സ്വാശ്രയ കോളജുകൾ താരതമ്യേന വളരെ കുറഞ്ഞ ഫീസാണ് ഈടാക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ കുറഞ്ഞ ഫീസ് വാങ്ങുമ്പോൾ അധ്യാപകർക്ക് നൽകുന്ന ശമ്പളവും കുറവാണ്. ഇതിനെ എങ്ങനെയാണ് കച്ചവടമായി ചിത്രീകരിക്കുക എന്നു മനസിലാകുന്നില്ല. പല കോളജുകളും അഡ്മിഷൻ മുഴുവൻ ലഭിക്കാത്തതു കാരണം പിന്നെയും ഫീസ് കുറയ്ക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഫീസ് കുറയ്ക്കുമ്പോൾ അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളം വീണ്ടും കുറയുന്നു. അവിടെയുള്ള സൗകര‍്യങ്ങൾ കുറയുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ അത് ഗുണനിലവാരത്തെ കാര്യമായി ബാധിക്കും. ഇതിനെല്ലാമുള്ള പ്രതിവിധിയെന്നത് ഫീ റെഗുലേറ്ററി കമ്മിഷൻ നിർത്തലാക്കുക എന്നതാണ്. സ്ഥാപനം നടത്തുന്ന ആളുകളും അധ്യാപകരും യൂണിവേഴ്സിറ്റിയും ചേർന്ന് കോളജുകളുടെ ഗുണനിലവാരം ഉയർത്തുകയും അതോടൊപ്പം കൂടുതൽ വിദ്യാർഥികളെ അവിടേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നതിനായി നല്ല രീതിയിലുള്ള ടീച്ചിംഗ് ലേണിംഗ് പ്രോസസും റിസർച്ചും നടത്തുകയും ചെയ്യട്ടെ.
അക്കാദമിക് വഴക്കവും കോഴ്സ് നവീകരണവും വർധിപ്പിക്കുന്നതിനായി തമിഴ്നാട് നിലവിൽ ധാരാളം സർക്കാർ കോളജുകളിൽ സ്വയംഭരണ പദവി നൽകുകയാണ്. ആന്ധ്രപ്രദേശ്, കർണാടക, മഹാരാഷ്‌ട്ര, തമിഴ്നാട് എന്നിവിടങ്ങളിൽ യുജിസി നിയന്ത്രണങ്ങൾ പ്രകാരം കാര്യമായ അക്കാദമിക് സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ധാരാളം സ്വയംഭരണ കോളജുകൾ വളരെക്കാലമായി ഉണ്ട്. ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം 2020 ആവർത്തിച്ച് വാദിക്കുന്നത് “ലളിതവും എന്നാൽ കർശനവുമായ’’ നിയന്ത്രണം, സ്വയംഭരണം, മൾട്ടി ഡിസിപ്ലിനറി കോഴ്സുകൾ, കുറഞ്ഞ ബ്യൂറോക്രാറ്റിക് നിയന്ത്രണം, നൂതനാശയ അധിഷ്ഠിത ഭരണം എന്നിവയ്ക്കായാണ്. സർക്കാർ, സർവകലാശാലകൾ, റെഗുലേറ്റർമാർ മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുകയും ഫലങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുകയും വേണം, പക്ഷേ അക്കാദമിക് തീരുമാനങ്ങളിൽ കൈകടത്തരുത്.
വിദേശ യൂണിവേഴ്സിറ്റികളിലെ ഗുണനിലവാരം
യുകെയിൽ, സർവകലാശാലകൾ സാധാരണയായി സർക്കാർ അനുമതിയില്ലാതെ പുതിയ പ്രോഗ്രാമുകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഗുണനിലവാര ഉറപ്പ് ഏജൻസികൾ മുൻകൂർ അനുമതിയേക്കാൾ മാനദണ്ഡങ്ങൾക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നു. യുഎസ്എയിലെ സർവകലാശാലകൾ പ്രധാനമായും അവരുടെ സ്വന്തം പ്രോഗ്രാമുകൾ തീരുമാനിക്കുന്നു; അക്രഡിറ്റേഷൻ ബോഡികൾ ഗുണനിലവാരവും ഫലങ്ങളും നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഓസ്ട്രേലിയൻ സർവകലാശാലകൾ ദേശീയ ഗുണനിലവാര ഉറപ്പ് ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ അക്കാദമിക് സ്വയംഭരണാവകാശം ആസ്വദിക്കുന്നു. സിംഗപ്പൂരിലെ സ്വയംഭരണ സർവകലാശാലകൾക്ക് പുതിയ പ്രോഗ്രാമുകൾ ആരംഭിക്കാൻ ഗണ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്, പക്ഷേ കർശനമായ നിരീക്ഷണത്തിന് വിധേയമാണ്.
ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ ഭരണത്തിന്‍റെ അനുമതി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള മാതൃകയിൽനിന്ന് വിശ്വാസാധിഷ്ഠിതവും ഉത്തരവാദിത്വാധിഷ്ഠിതവുമായ മാതൃകയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ കേരളത്തിന്‍റെ തീരുമാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യുജിസി ചട്ടങ്ങൾ, എൻഇപി 2020, ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ അന്താരാഷ്‌ട്ര മികവ് എന്നിവയ്ക്ക് അനുസൃതമാണ് ഈ പരിഷ്കാരം. എന്നിരുന്നാലും, ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്ത സ്വയംഭരണാവകാശം ഗുണനിലവാരം കുറയ്ക്കുന്നതിലേക്കു നയിച്ചേക്കാം. അതിനാൽ നയത്തിന്‍റെ വിജയം എൻഒസി ആവശ്യകത നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെയല്ല; അക്രഡിറ്റേഷൻ, സുതാര്യത, അക്കാദമിക് ഓഡിറ്റുകൾ, അതിനോടൊപ്പമുള്ള പൊതു ഉത്തരവാദിത്വ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ശക്തിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
യുവതലമുറയ്ക്കായി ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം എന്തു ചെയ്തു?
(ഫാ. ഡോ. ആന്‍റണി മണ്ണുമ്മൽ സിഎംഐ എഴുതിയ ലേഖനം)
ഒരു നാടിന്‍റെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്‍റെ യഥാർഥ മികവ് അളക്കേണ്ടത് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിലോ പ്രഖ്യാപനങ്ങളുടെ പെരുമയിലോ മാത്രമല്ല; അവിടത്തെ യുവജനങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം ഭാവി രൂപപ്പെടുത്താൻ ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങളിലാണ്. ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഷയത്തിൽ പഠിക്കാനും കഴിവുകൾ വികസിപ്പിക്കാനും മാന്യമായ തൊഴിൽ നേടാനും നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനം എത്രത്തോളം സഹായിക്കുന്നു എന്നതാണ് അടിസ്ഥാനചോദ്യം. കേരളത്തിലെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്‌കാരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളും ഈ ചോദ്യത്തിൽനിന്നുതന്നെ ആരംഭിക്കണം.
സ്വയംഭരണ കോളജുകളിൽ പുതിയ സ്വാശ്രയ കോഴ്സുകൾ ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള അനുമതി വ്യവസ്ഥകൾ ലഘൂകരിക്കുന്നതിനെ വിദ്യാഭ്യാസക്കച്ചവടത്തിനുള്ള വഴിയൊരുക്കലായി മാത്രം ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ഏകപക്ഷീയവാദമാണ്. വിദ്യാർഥികളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതോടൊപ്പം, കാലത്തിന്‍റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വളരാൻ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് അവസരമൊരുക്കുന്നതും സർക്കാരിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. നിയന്ത്രണവും പ്രോത്സാഹനവും വിവേകപൂർവം സമന്വയിക്കുമ്പോഴാണ് വിദ്യാഭ്യാസനയം ഫലപ്രദമാകുന്നത്.
വിദ്യാഭ്യാസനേട്ടവും മുന്നേറ്റവും
കേരളത്തിന്‍റെ വിദ്യാഭ്യാസനേട്ടങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു സർക്കാരിന്‍റെറെ മാത്രം സംഭാവനയല്ല. പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കൊപ്പം സാമൂഹികപ്രസ്ഥാനങ്ങളും മതസമൂഹങ്ങളും എയ്ഡഡ് സ്ഥാപനങ്ങളും സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസ സംരംഭങ്ങളും ഈ മുന്നേറ്റത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. അനേകം തലമുറകളുടെ അധ്വാനവും സമർപ്പണവും ചേർന്നുണ്ടാക്കിയ പൈതൃകമാണത്. ഈ സംഭാവനകളെ അംഗീകരിക്കാതെ സ്വകാര്യ പങ്കാളിത്തത്തെ ഒന്നടങ്കം സംശയത്തോടെ സമീപിക്കുന്നത് കേരളത്തിന്‍റെ വിദ്യാഭ്യാസഭാവിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയില്ല.
പുതിയ പരിഷ്‌കാരങ്ങളെ വിമർശിക്കുന്നവർ, കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷത്തെ ഭരണകാലത്തെയും തുറന്ന വിലയിരുത്തലിന് വിധേയമാക്കണം. വിദ്യാർഥികൾ സ്വമേധയാ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസകേന്ദ്രമായി കേരളത്തെ വളർത്താൻ എന്തൊക്കെ ചെയ്തു? പുതിയ തലമുറ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കോഴ്സുകൾ ആരംഭിക്കാൻ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് എത്രത്തോളം അവസരം നൽകി? അനുമതികളിലെ കാലതാമസം കുറയ്ക്കാനും പഠനത്തെ ഗവേഷണം, നൈപുണ്യവികസനം, തൊഴിൽസാധ്യത എന്നിവയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാനും സ്വീകരിച്ച നടപടികൾ എന്തെല്ലാമായിരുന്നു? അവയുടെ ഫലം വിദ്യാർഥികളുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്രത്തോളം പ്രതിഫലിച്ചു?
ഇവ രാഷ്‌ട്രീയ എതിരാളികളെ പ്രതിരോധത്തിലാക്കാനുള്ള ചോദ്യങ്ങളല്ല. കേരളത്തിലെ യുവജനങ്ങളുടെ ഭാവിയെ മുൻനിർത്തി പൊതുസമൂഹം ഉയർത്തേണ്ട ചോദ്യങ്ങളാണ്. ഇവയ്ക്ക് വ്യക്തമായ മറുപടി നൽകാതെ പരിഷ്‌കാരങ്ങളെ മാനേജ്‌മെന്‍റുകൾക്കുള്ള കീഴടങ്ങലായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ഗൗരവമുള്ള വിദ്യാഭ്യാസനയ വിമർശനമാകില്ല.
കോളജുകളിൽ സീറ്റുകൾ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സാഹചര്യം ചർച്ചയാകുമ്പോൾ, അതിനുള്ള മറുപടി പുതിയ കോഴ്‌സുകൾക്കുള്ള വാതിലുകൾ അടയ്ക്കലാകരുത്.
സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്
വിദ്യാർഥികളുടെ താത്പര്യം കുറഞ്ഞ കോഴ്സുകൾ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുകയും അവർ പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മേഖലകളിൽ പുതിയ അവസരങ്ങൾ അനുവദിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ സ്ഥാപനങ്ങൾ എങ്ങനെ നിലനിൽക്കും? മാറുന്ന ലോകത്തിനൊപ്പം മുന്നേറാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകാതെ വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളിൽനിന്ന് മികവ് പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല. ഒഴിഞ്ഞ ക്ലാസ്‌മുറികൾ ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്‍റെ മാത്രം പ്രശ്‌നമായി കാണാതെ, വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്‍റെ ദിശയെക്കുറിച്ചുള്ള പുനർവിചിന്തനത്തിനുള്ള സൂചനയായിക്കൂടി കാണണം.
ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്കും ഏതെങ്കിലുമൊരു സർക്കാരിനെ മാത്രം ഉത്തരവാദിയാക്കുന്നതു നീതിയല്ല. എന്നാൽ, ദീർഘകാലം അധികാരത്തിലിരുന്ന നേതൃത്വത്തിന് നയപരമായ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനും കഴിയില്ല. നേട്ടങ്ങളുടെ അവകാശവാദത്തോടൊപ്പം പോരായ്മകൾ അംഗീകരിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയും ജനാധിപത്യ നേതൃത്വത്തിന് ഉണ്ടായിരിക്കണം.
വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ ചൂഷണം തടയണമെന്നതിൽ തർക്കമില്ല. അമിതഫീസ്, പ്രവേശനത്തിലെ ക്രമക്കേടുകൾ, അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവം, അധ്യാപകരോടുള്ള അനീതി എന്നിവയ്‌ക്കെതിരേ കർശന നടപടി വേണം. എന്നാൽ ഓരോ പുതിയ കോഴ്‌സിനെയും സംശയത്തോടെ കാണുന്നതും അനാവശ്യ നടപടിക്രമങ്ങളിലൂടെ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മുന്നേറ്റം തടയുന്നതും ഗുണനിലവാരനിയന്ത്രണമായി അവതരിപ്പിക്കരുത്.
സുതാര്യമായ പ്രവേശനം, ന്യായമായ ഫീസ്, യോഗ്യതയുള്ള അധ്യാപകർ, നിലവാരമുള്ള പഠനസൗകര്യങ്ങൾ, ഫലപ്രദമായ പരാതിപരിഹാരം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കുന്ന സംവിധാനമാണ് നമുക്കു വേണ്ടത്. അക്കാദമിക സ്വാതന്ത്ര്യവും പൊതുസമൂഹത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വവും ഒരുമിച്ചു പോകണം.
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് പ്രസക്തമായ കോഴ്സുകൾ ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള അനാവശ്യ തടസങ്ങൾ കുറയ്ക്കുന്ന ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന്‍റെ സമീപനത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. മന്ത്രി റോജി എം. ജോണിന്‍റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ നടപടിയുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന് പിന്തുണ അറിയിക്കുന്നു. അതിന്‍റെ നടപ്പാക്കൽ വിദ്യാർഥികളുടെ അവകാശങ്ങളും സാമൂഹികനീതിയും ബാധകമായ നിയമവ്യവസ്ഥകളും ഉറപ്പാക്കുന്നതായിരിക്കണം
.
വിദ്യാഭ്യാസം വിദ്യാർഥികളുടെ നന്മയ്ക്ക്
കേരളത്തിന് ശക്തമായ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസവും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള സ്വകാര്യ പങ്കാളിത്തവും ഒരുപോലെ ആവശ്യമാണ്. ഇവയെ പരസ്പരം എതിർചേരികളിൽ നിർത്തുന്നതിനുപകരം, വിദ്യാർഥികളുടെ നന്മയ്ക്കായി അവയുടെ സാധ്യതകൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം. സ്ഥാപനങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടേണ്ട സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കാനും കേരളത്തിൽതന്നെ മികച്ച പഠനാവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനും സർക്കാരിന്‍റെ ക്രിയാത്മകമായ സഹകരണം അനിവാര്യമാണ്.
പരിഷ്‌കാരങ്ങളെ വിമർശിക്കാം; ആ വിമർശനം ജനാധിപത്യചർച്ചയുടെ ഭാഗവുമാണ്. എന്നാൽ അതിനൊപ്പം കഴിഞ്ഞ കാലത്തിന്‍റെ തീരുമാനങ്ങളുടെയും അവയുടെ ഫലങ്ങളുടെയും ആത്മപരിശോധനയും വേണം. പുതിയ നടപടികളെ രാഷ്‌ട്രീയ ആരോപണങ്ങളിലൂടെ തള്ളിക്കളയുമ്പോൾ, കൂടുതൽ വിദ്യാർഥികൾക്ക് മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം ലഭ്യമാക്കാനുള്ള വ്യക്തമായ ബദൽകൂടി അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയണം.
കേരളത്തിന്‍റെ യുവതലമുറയ്ക്കു വേണ്ടത് അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഇടമുള്ള വിദ്യാഭ്യാസസംവിധാനമാണ്-ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾ പഠിക്കാനും കഴിവുകൾ വളർത്താനും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ തൊഴിൽലോകത്തേക്ക് കടക്കാനും കഴിയുന്ന സംവിധാനം. കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷം അവർക്കായി എന്തു ചെയ്തു എന്ന ചോദ്യത്തിനും, ഇനി എന്തു ചെയ്യാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിനും വ്യക്തമായ മറുപടി നൽകാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം രാഷ്‌ട്രീയ നേതൃത്വത്തിനുണ്ട്.
