അടുത്ത ബെല്ലോടു കൂടി ചിരിയുടെ മാലപ്പടക്കം

അ​മ്മേ, ന്‍റെ പെ​റ​ന്നാ​ളെ​ന്നാ…
പെ​റ​ന്നാ​ളാ‌…
ആ.. ​എ​ന്ന​മ്മ പെ​റ്റ ദെ​വ​സം.
അ​ത്.. അ​തെ​ന്തു​ട്ട​ടാ ക്‌​ടാ​വേ… ആ​യി​ര​ത്തി ഒ​രു​ന്നൂ​റ്റി ഒ​ന്പ​ത് എ​ട​വം ഒ​ന്പ​താം തീ​യ​തി വെള്ളിയാഴ്ച രാ​ത്രി എ​ട്ടു​മ​ണി​ക്ക്. നി​ന്‍റെ കൈ​യാ പെ​റ്റേ!
ങേ..
​അ​തേ​ടാ, എ​ല്ലാ കു​ട്ട്യോ​ളും മൊ​ഖം പൊ​റ​ത്താ​യി​ട്ടാ​ വ​രാ. നീ ​വ​ല​ത്തേ കൈ​യും​കൊ​ണ്ടാ വ​ന്നേ.
അ​മ്മേ.. അ​പ്പോ, ഞാ​ൻ പി​ച്ച​ക്കാ​ര​നാ​മ്മേ…
(അ​മ്മ ചി​രി​ച്ചു)

ഇ​തൊ​രു നാ​ട​ക​ത്തി​ന്‍റെ​യോ സി​നി​മ​യു​ടെ​യോ സ്ക്രി​പ്റ്റ​ല്ല. ജോ​സ് പാ​യ​മ്മ​ലെ​ന്ന ഇ​ൻ​സ്റ്റ​ന്‍റ് കോ​മ​ഡി നാ​ട​കസ​മ്രാ​ട്ടി​ന്‍റെ ജ​ന​ന​ത്തെക്കുറി​ച്ചു ഹാ​സ്യ​രൂ​പേ​ണ​യു​ള്ള സ്വ​യാ​വ​ത​ര​ണം. ഇ​തി​ലെ ആ​ളു​ക​ളും സ​ന്ദ​ർ​ഭ​ങ്ങ​ളും തി​ക​ച്ചും സാ​ങ്ക​ല്പി​ക​മ​ല്ല. സ്വ​ന്തം ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ ക​ന​ൽപ്പാ​ളി​ക​ളി​ൽ​നി​ന്ന് കാ​ല​ത്തി​നു​പോ​ലും മാ​യ്ക്കാ​നാ​കാ​ത്ത വി​കാ​ര​വാ​യ്പോ​ടെ, ഈ​റ​ന​ണി​ഞ്ഞ ക​ണ്ണു​ക​ളോ​ടെ ഒ​രു ഒാ​ർ​ത്തെ​ടു​ക്ക​ൽ.

അ​ന്ന്, പാ​വു അ​ന്പ​ട്ട​ത്തീ​ന്ന് പ​റ​യ​ണ ഒ​രു വ​യ​റ്റാ​ട്ട്യാ​ണ് ന​മ്മ​ട​വ​ടീ​ള്ള​ത്. അ​മ്മ പ​തി​നൊ​ന്നു പെ​റ്റു. പ​തി​നൊ​ന്നെ​ടു​ത്ത​തും ഇൗ ​സ്ത്രീ​യാ​യി​രു​ന്നു.
അ​വ​രു പ​റ​ഞ്ഞു, ച​തി​ച്ചൂ​ലോ കൊ​ച്ചു​ലോ​ന​പ്പാ​ന്ന്, അ​പ്പ​നോ​ട്.
എ​ന്തേ…
കു​ട്ടീ​ടെ കൈ​യാ വ​ന്നേ​ക്ക​ണേ…
അ​യ്യോ! ഇ​നീ​പ്പോ എ​ന്താ ചെ​യ്യാ…


നീ ​പോ​യി​ട്ടേ പ​റ​ന്പീ​ന്ന് ഒ​രു പ​ച്ചീ​ർ​ക്കി​ലി കൊ​ണ്ട്‌​രാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു. ന്ന്ട്ട് ​ചി​മ്മി​നി എ​ടു​ക്കാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു. ചി​മ്മി​നീ​ല് ഇൗ​ർ​ക്കി​ലി മു​ക്കി. ന്ന്ട്ട് ​തീ​നാ​ള​ത്തി​ല‌‌്‌​വ​ച്ച് പ​ഴു​പ്പി​ച്ച് കൈ​യി​ലാ​വ​ച്ചു. ഞാ​ന​പ്പോ, അ​യ്യോ..! ന്ന് ​പ​റ​ഞ്ഞു കൈ​യ്യ​ങ്ക​ടാ വ​ലി​ച്ചു.അ​തോ​ണ്ടാ​ണ് ഞാ​നെന്‍റെ ജ​ന്മ​ദി​നം മ​റ​ക്കാ​ത്തെ. 1934 മേ​യ് 23നു ​വെ​ള്ളി​യാ​ഴ്ച. അ​താ​ണിം​ഗ്ലീ​ഷ് മാ​സം.

ഇൗ ​തൊ​ണ്ണൂ​റാം വ​യ​സി​ലും ത​ന്‍റെ പി​റ​വിയിലെ രം​ഗ​ങ്ങ​ൾ അ​മ്മ​യി​ൽ​നി​ന്നു കേ​ട്ട​റി​ഞ്ഞ​ത് അ​ല്പം നാ​ട​കീ​യ​മാ​യി ജോസ് പായമ്മൽ അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്നതു കേ​ൾ​ക്കു​ന്ന​വ​ർ, അ​ഭി​ന​യ​ത്തി​ക​വി​ൽ ഉ​രു​ത്തി​രി​യു​ന്ന ഭാ​വ​പ്പ​ക​ർ​ച്ച​ക​ൾ അ​ദ്ഭുത​ത്തോ​ടെ നോ​ക്കി​യി​രി​ക്കും. ചി​രി​പ്പ​ട​ക്ക​ങ്ങ​ൾ പൊഴിക്കുന്ന ഹാ​സ്യ​മു​ത്തു​ക​ൾ ആ​സ്വ​ദി​ക്കും.


മ​ന​സ് കാ​ല​ങ്ങ​ൾ​ക്കു പി​റ​കേ പാ​യു​ന്പോ​ൾ താ​ൻ ത​ക​ർ​ത്ത​ഭി​ന​യി​ച്ചു കൈ​യ​ടി നേ​ടി​യ ജീ​വി​ത​രം​ഗ​ങ്ങ​ൾ അ​ര​ങ്ങി​ലെ വീ​ര​ച​രി​തം​പോ​ലെ ആ ​നാ​ട​ക​ക്കാ​ർ​ന്നോ​രി​ൽ​നി​ന്നു ന​മു​ക്കു കേ​ൾ​ക്കാം.

സ്നേ​ഹ​പൂ​ർ​വം… ജോ​ർ​ജ് ചി​റ​പ്പ​ണ​ച്ച​ൻ

അ​ന്നൊ​ക്കെ പ​ട്ടി​ണി​യാ​യി​രു​ന്നു. സ്കൂ​ൾ തു​റ​ന്നി​ട്ടും പു​സ്ത​കം വാ​ങ്ങി​ത്ത​രാ​ൻ അ​പ്പ​നു ക​ഴി​വു​ണ്ടാ​യി​ല്ല. ഞ​ങ്ങ​ളെ​ന്നും ക്ലാ​സി​ൽ പോ​കും. ഞാ​നും ചേ​ട്ട​നും നാ​ലാം ക്ലാ​സി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രു ദി​വ​സം അ​പ്പ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു, മ​ക്ക​ളേ… ഞാ​നൊ​രു ക​ത്തു​ത​രാം.അ​ന്ന് ഇ​രി​ങ്ങാ​ല​ക്കു​ട​യി​ലൊ​രു അ​നാ​ഥ​ശാ​ല​യു​ണ്ട്, ഇം​ഗ്ല​ണ്ടി​ലെ ഒ​രു സാ​യി​പ്പി​ന്‍റ്യാ. നി​ങ്ങ​ള​ത് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​നു കൊ​ണ്ടു​കൊ​ട​ക്ക്. സാ​യി​പ്പു ത​രും പു​സ്ത​കം വാ​ങ്ങാ​നു​ള്ള​ത്. അ​പ്പ​നൊ​രു എ​ഴു​ത്ത് ത​ന്നു.

ഇൗ ​വ​രു​ന്ന കു​ട്ടി​ക​ൾ എ​ന്‍റെ മ​ക്ക​ളാ​ണ്. അ​വ​ർ സിഎംഎസ് സ്കൂ​ളി​ലെ (ഠാണാ) നാ​ലാംക്ലാ​സി​ലാ​ണു പ​ഠി​ക്കു​ന്ന​ത്. അ​വ​ർ​ക്ക് സ്കൂ​ൾ തു​റ​ന്നി​ട്ട് ര​ണ്ട​ര​മാ​സ​മാ​യെ​ന്നു താ​ങ്ക​ൾ​ക്ക് അ​റി​യാ​മ​ല്ലോ. ഒ​രു പു​സ്ത​കം​പോ​ലും വാ​ങ്ങി​ക്കൊ​ടു​ക്കാ​ൻ എ​നി​ക്കു ക​ഴി​ഞ്ഞി​ട്ടി​ല്ല. ക​ഴി​യു​മെ​ങ്കി​ൽ അ​വ​ർ​ക്കു പു​സ്ത​കം വാ​ങ്ങി​ക്കൊ​ടു​ത്തു സ​ഹാ​യി​ക്ക​ണം.

എ​ന്ന്

അ​പ്പ​ന്‍റെ പേ​ര് (ഒ​പ്പ്)

ക​ത്തു​വാ​ങ്ങി ഞാ​നും ചേ​ട്ട​നും വീ​ട്ടി​ൽ​നി​ന്നി​റ​ങ്ങി. ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്കൊ​രു ച​മ്മ​ൽ. ഇ​ത്ര​യും വ​ലി​യ ത​റ​വാ​ട്ടു​കാ​രാ​യ, ഇ​ത്ര​യും വ​ലി​യ മ​ഹാ​നാ​യ അ​പ്പ​ൻ (ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ അ​പ്പ​ൻ) ന​മ്മ​ളെ പി​ച്ച​ക്കാ​രെ​പ്പോ​ലെ വി​ട്ടി​ല്ലേ, ചേ​ട്ടാ.. നാ​ണ​ക്കേ​ടല്ലേ. ഇ​നി​യെ​ന്താ ചെ​യ്യാ. ഞ​ങ്ങ​ൾ അ​നാ​ഥ​ശാ​ല​യു​ടെ പ​ടി​വ​രെ പോ​യി. ചേ​ട്ട​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു. ന​മു​ക്ക് സാ​യി​പ്പി​നെ ക​ണ്ടി​ല്ലെ​ന്നു പ​റ​യാം. തി​രി​ച്ചു​വ​ന്ന് അ​പ്പ​നോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു, സാ​യി​പ്പ് ഇംഗ്ല​ണ്ടി​ലേ​ക്കു പോ​യി. അ​പ്പ​ന്‌ പ​റ​ഞ്ഞു, നി​ങ്ങ​ൾ​ക്കു യോ​ഗ​മി​ല്ല.

അ​പ്പ​ന്‍റെ ര​ണ്ടാ​മ​ത്തെ ക​ത്ത് അ​ന്ന് അ​സി​സ്റ്റ​ന്‍റ് വി​കാ​രി​യാ​യി​രു​ന്ന ജോ​ർ​ജ് ചി​റ​പ്പ​ണ​ത്തച്ചനാ​യി​രു​ന്നു.
ഇ​ത്രേം പാ​ക​ല്ല്യേടാ നി​ന​ക്ക്. ഉം ​എ​ന്തു വി​ല​യാ പു​സ്ത​ക​ത്തി​ന്..‍‍? 14 അ​ണ.
ചേ​ട്ട​നും അ​നി​യ​ന ുംകൂ​ടി അ​ച്ച​ൻ 28 അ​ണ ത​ന്നു.
എ​വി​ടു​ന്നാ​ടാ വാ​ങ്ങാ? ഠാ​ണാ​വീ​ന്ന് സി.​എ. ജോ​സി​ന്‍റെ ക​ടേ​ന്ന്.

പോ​യി വാ​ങ്ങീ​ട്ട് തി​രി​ച്ചി​തി​ലേ വ​രാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു. പു​സ്ത​കം വാ​ങ്ങാ​ൻ പോ​കു​ന്പോ​ൾ വീ​ണ്ടും ഒ​രു ത​റ​വാ​ടി​ത്തം, ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക്.ന​മ്മ​ൾ ക​ള്ള​ന്മാ​രാ​ണെ​ന്ന് വി​ചാ​രി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​വോ അ​ച്ച​ൻ, അ​തോ​ണ്ടാ​ണോ തി​രി​ച്ചതി​ലേ വ​രാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞെ. ന​മ്മു​ടെ മോ​ത്ത് നോ​ക്ക്യാ തോ​ന്നോ​ടാ അ​ങ്ങ​നെ, ഞാ​ൻ ചേ​ട്ട​നോ​ടു ചോ​ദി​ച്ചു. എ​ന്താ​യാ​ലും പു​സ്ത​കം വാ​ങ്ങി​ച്ചെ​ന്നു. അ​ച്ച​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു, മി​ടു​ക്ക​ൻ​മാ​ർ. എ​ന്നി​ട്ട് അ​തി​ൽ സ്നേ​ഹ​പൂ​ർ​വം ജോ​ർ​ജ് ചി​റ​പ്പ​ണ​ത്തച്ച​ൻ എ​ന്ന് എ​ഴു​തി​ത്ത​ന്നു.

അ​ങ്ങ​നെ പ​ഠി​ച്ചു. ക​ണ​ക്കി​നും ഹി​ന്ദി​ക്കും 90 മാ​ർ​ക്ക്. മ​ല​യാ​ള​ത്തി​ല് 100 മാ​ർ​ക്ക്.അ​തു ക​ഴി​ഞ്ഞ് തു​ന്ന​ക്ക​ട​യി​ൽ ജോ​ലി​ക്കു​പോ​യി, കൃ​ഷ്ണ​മേ​നോ​ന്‍റെ​യും ത​ങ്ക​പ്പ​മേ​നോ​ന്‍റെ​യും. മാ​സം നാ​ലു രൂ​പ കി​ട്ടും. അ​ത് അ​പ്പ​ന്‍റേ കൊ​ട​ത്ത് അ​തി​ൽ​നി​ന്ന് ര​ണ്ടേ​കാ​ൽ അ​ണ ചോ​ദി​ച്ചുവാ​ങ്ങും. സി​നി​മ കാ​ണാ​ൻ. സി​നി​മ​യി​ലെ പാ​ട്ടു​ക​ളൊ​ക്കെ പാ​ടും. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണു ക​ല​യോ​ടു മോ​ഹം തോ​ന്നി​യ​ത്.

അ​ന്ന് കു​തി​ര​വ​ണ്ടി​യി​ൽ ബാ​ൻഡുമാ​യി റോ​ന്തുചു​റ്റും നാ​ട​ക​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​ചാ​ര​ണാ​ർ​ഥം. അ​തി​നൊ​പ്പം പി​ന്നാ​ലെ പോ​കും. രാ​വി​ലെ​മു​ത​ൽ വൈ​കു​ന്നേ​രംവ​രെ. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണു സം​ഗീ​ത വാ​സ​ന​യു​ണ്ടാ​യ​ത്.

പൂ​ര​പ്പ​റ​ന്പി​ലെ നാ​ട​കം​ക​ളി, മ്മ്ടെ ​തൃ​ശൂ​രി​ല്

1970ൽ ​ഒ​രു പൊ​തു​വാ​ൾമാ​ഷു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു, പാ​റ​മേ​ക്കാ​വി​ലെ കാ​ഷ്യ​ർ. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തോ​ടു ചോ​ദി​ച്ചു. ഞാ​നൊ​രു നാ​ട​ക​ക്കാ​ര​നാ​ണ്, എ​നി​ക്കു നാ​ട​കം ക​ളി​ക്കാ​ൻ അ​വ​സ​രം ത​രോ…
എ​ന്ത് നാ​ട​കാ…
ഞാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു, ത​മാ​ശ​നാ​ട​കാ. ന്തൂ​ട്ട് ത​മാ​ശ്യാ… ന​ല്ല ത​മാ​ശ്യാ.
എ​ത്ര​സ​മ​യാ… ഒ​ന്ന​ര മ​ണി​ക്കൂ​ർ. ഹൊ! ​സ​മ​യം കൂ​ടു​മോ…
ഇ​ല്ല, അ​ത്രേം വേ​ണം.
ആ ​ക​ളി​ച്ചോ​ളൂ, നാ​ളെ ക​ളി​ച്ചോ​ളൂ.. എ​ന്താ എ​ഴു​തിവ​യ്ക്കേ​ണ്ടേ…
ജോ​സ് പാ​യ​മ്മ​ൽ അ​വ​ത​രി​പ്പി​ക്കു​ന്ന നാ​ട​കം.
അ​ത്രേം മ​തി​യോ… മ​തി, എ​ന്നെ അ​ങ്ങ​നെ​യാ അ​റി​യാ…
വൈ​കു​ന്നേ​രം തു​ട​ങ്ങാ​ൻ സ​മ​യ​ത്തു ഞാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു, പൊ​തു​വാ​ൾസാ​റെ, ഒ​ന്നു​വ​ന്നു കാ​ണൂ.
ആ ​ഞ​ങ്ങ​ളു വ​രാം, ഞാ​ന്‌ മാ​ത്ര​ല്ല സെ​ക്ര​ട്രീം വ​രും.

നാ​ട​കം ക​ഴി​ഞ്ഞ് എ​ല്ലാ​വ​രും ഭ​യ​ങ്ക​ര ചി​രി ചി​രി​ച്ചു. എ​ന്നി​ട്ടു പ​റ​ഞ്ഞു, ഒ​രു ദി​വ​സം 150 രൂ​പ​ത​രും, തു​ട​ർ​ച്ച​യാ​യി ക​ളി​ക്കാ​വോ… ക​ളി​ക്കാം. അ​ങ്ങ​നെ തു​ട​ങ്ങി​യ​താ​ണ്. അ​യ്യാ​യി​രം രൂ​പ​വ​രെ​യാ​യി. അ​ങ്ങ​നെ 1,882 നാ​ട​കം ക​ളി​ച്ചു. അ​തൊ​രി​ക്ക​ൽ ഒ​രാ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു “നീ ​ഗി​ന്ന​സ് ബു​ക്കി​ലേ​ക്കൊ​ന്നെ​ഴു​ത​ടാ.. അ​തൊ​രു വ​ലി​യ​ സം​ഭ​വ​മ​ല്ലേ’. അ​ങ്ങ​നെ അ​വി​ടേ​ക്ക് ക​ത്ത​യ​ച്ചു. നി​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് ഉ​ട​നേ വേ​ണോ. അ​ങ്ങ​നെ​യെ​ങ്കി​ൽ ഇ​രു​പ​ത്ത​ഞ്ചാ​യി​രം ഡോ​ള​ർ വേ​ണം.

“അ​വ​രുടെ അ​പ്പ​നും അ​മ്മ​യ്ക്കും വി​ളിക്കേണ്ട​താ​യി​രു​ന്നു ഞാ​ൻ’ (ഭാ​വ​പ്ര​ക​ട​ന​ത്തോ​ടെ ജോ​സ് പാ​യ​മ്മ​ൽ).
അ​തോ​ണ്ട് ഒ​രു കാ​ര്യ​വു​മി​ല്ല, ഗി​ന്ന​സ്ന്ന് വ​ച്ചി​ട്ടെ​ന്താ ​കാ​ര്യം, പ​ത്തു​പൈ​സ കി​ട്ടു​ന്നു​ണ്ടോ. അ​ത​ല്ലാ​തെ​തന്നെ പേ​രു കി​ട്ടു​ന്നു​ണ്ട്. ജോ​സ് പായ​മ്മ​ൽ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞാ എ​ല്ലാ​വ​രും അ​റി​യും.

ഡ​ൽ​ഹി​യി​ൽ​വ​രെ സ്വീ​ക​ര​ണം ല​ഭി​ച്ചു. അ​ന്ന് ഒാം​ചേ​രി പ​റ​ഞ്ഞു “”മി​സ്റ്റ​ർ ജോ​സ്… ഞാ​ൻ ഒരു​പാ​ട് നാ​ട​ക​ങ്ങ​ൾ എ​ഴു​തി​യി​ട്ടു​ള്ള ആ​ളാ​ണ്. പ​ക്ഷേ ഇ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു നാ​ട​കം എ​ന്‍റെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ആ​ദ്യ​മാ​ണ്. ഇൗ ​നാ​ട​കം നി​ങ്ങ​ളു​ടെ മ​ന​സി​ലേ​യു​ള്ളൂ. ബാ​ക്കി​യു​ള്ള​വ​ർ​ക്കെ​ല്ലാം നി​ങ്ങ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ടു​ത്ത​താ​ണ്. അ​ത​ല്ലേ നി​ങ്ങ​ൾ ചെ​യ്ത​ത്. ഇ​ത് ലൈ​ഫാ​ണ്. എ​നി​ക്കു വ​ള​രെ ഇ​ഷ്ട​മാ​യി”.

തുടരും….

ടി.എ. കൃഷ്ണപ്രസാദ്

Related posts

Leave a Comment